Van de kneuterige architectuur van gisteren, zijn we vandaag voor het grote gebaar gegaan van de beroemde Braziliaanse architect Oscar Niemeyer. In Curitiba staat een museum dat door hem ontworpen is en dat ook zijn naam draagt. Het bestaat uit 2 bouwdelen:een rechthoekige doos (een gerenoveerd bankgebouw door hem in 1967 ontworpen) en een 20 meter hoog 'oog' op een sokkel uit 2002 (Niemeyer was toen 95 jaar oud). Het grote sculpturele gebaar van de buitenkant is helaas binnen niet voortgezet. Hier zijn de meeste ruimtes benauwd en slecht verlicht.
Opnieuw 300 km opgeschoven naar het oosten. De weg was druk met vrachtverkeer dat de berg opkroop en dan weer omlaag denderde. We zijn via de Nederlandse nederzetting Carambeí gereden. Begin vorige eeuw vestigde zich hier een groepje landgenoten die zich specialiseerde in de veeteelt. Ze richtten een succesvolle zuivelcooperatie op. Nu nog steeds bekend onder de namen Batavo en Frisia. Buiten Nederlandse namen die overal te lezen zijn, is er een openluchtmuseum. Hier wordt een beeld gegeven hoe Carambeí er 1911 uitzag met daarnaast een beeld van Nederland compleet met trapgevelhuisjes.
Via een prima weg zijn we heuvel op en af 300 km naar het oosten gereden. Het is een agrarisch gebied waar veel mais wordt verbouwd, maar we zien ook bomen waar mango's en avocado's aan groeien. We overnachten op 800 meter hoogte. De temperatuur is aangenaam en sinds dagen worden we niet bestookt door stekende insecten.
Na vandaag 11 km gereden te hebben, hemelsbreed 6 km van onze vorige slaapplaats, zijn we in een compleet andere wereld aangekomen. De grensovergang naar Brazilië was een makkie. Het is hier grootstedelijk, niet stoffig en er zijn supermarkten met een assortiment dat we in Zuid Amerika nog niet gezien hebben. Maar ook hier is het warm en zijn er veel stekende insecten.
Dit weekend de laatste planning van Grimaldi gekregen over de verscheping van de camper. Volgens dit overzicht blijkt dat de boot 9 dagen later (21 april) uit Montevideo zal vertrekken. Vandaag hebben we onze plannen aangepast. We gaan morgen de grens over naar Brazilië, reizen naar de kust en zakken dan af naar Uruguay. In de voorbereidingen hebben we nooit Brazilië meegenomen. Zo zie je maar wat een wispelturige rederij veroorzaakt.
Honderden watervallen op een rij. Als gordijn in het oerwoud stort het water met enorme kracht 70 meter omlaag. Ze zijn op verschillende nivo's te bekijken via loopbruggen en paden. De uitzichten zijn spectaculair, evenals het aantal bezoekers. Gelukkig is het park groot.